حضرت فاطمه زهرا (س) فرمود: از پدرم رسول خدا(ص) درباره مردان و زنانی که در نمازشان سستی و سهل انگاری می کنند، سوال کردم. آن حضرت فرمودند: هر زن و مردی که در امر نماز سستی و سهل انگاری کند، خداوند او را به پانزده بلا مبتلا کند:
هیچ طفلی نیست مگر آنکه امام زمانش را زیارت می کند و با او مناجات و راز و نیاز مینماید.
مفضل بن عمرو از امام صادق (ع) درباره گریه و خنده کودکان پرسید که چرا بدون دلیل میخندند و بدون درد گریه میکنند؟!آن حضرت در پاسخ فرمود:
شیطان از زمانی که از درگاه خداوند رانده شد عهد کرد تا بندگان خدا را با هر وسیله ای که شده گمراه سازد.
برای هریک از بندگان نیز وسیله ای مهیاکرده است یکی را از طریق علم یکی ثروت،یکی از راه عبادت و...
در گفتگوی جالب که بین حضرت یحیی و شیطان صورت گرفته به برخی راههای گمراهی انسان اشاره شده است.
|
دمــــی که روح در آدم دمیــــدنـــــد |
ز جا بــــرخاســـت آدم یا علی گفت | |
|
چو نوح از موج توفان ایمنی خواست |
توسل جست و هر دم یا علی گفت | |
|
عصـا در دســت موســی اژدها شد |
کلیـــم آنجا مسلـــــم یا علی گفت | |
|
نمیشـــد زنده جان مــــرده هــرگز |
یقین عیسی بن مریم یا علی گفت | |
|
رســـول الله شنید از پــــرده غیـــب |
ندایی آمـــد آن هــــم یا علی گفت | |
|
نـــزول وحی چـــون فــرمود سبحان |
ملـــک در اولیـــــن دم یا علی گفت |
قَویتــریـن فِرشتــه ی نِگهبـــان پـــِدرته
منبع:شکار سرگشته
روزی از روزها، خواجه به لقمان و چند تن از غلامانش دستور داد تا برای چیدن میوه به باغ بروند. غلام ها و لقمان، میوه ها را چیدند و به سوی خانه حرکت کردند. در بین راه غلام ها میوه ها را یک به یک خوردند و تا به خانه برسند، همه میوه ها تمام شد و سبد خالی به خانه رسید. خواجه وقتی درباره میوه ها پرسید، غلام ها که میانه خوشی با لقمان نداشتند.
گفتند: میوه ها را لقمان خورده است.
خواجه از دست لقمان عصبانی شد.
امام جعفر الصادق (ع) :
إذا فَشَتْ
ارْبَعَةٌ ظَهَرَتْ ارْبَعَةٌ: إ ذا فَشا الزِّنا كَثُرَتِ الزَّلازِلُ، وَ إ ذا
اُمْسِكَتِ الزَّكاةُ هَلَكَتِ الْماشِيَةُ، وَ إ ذا جارَ الْحُكّامُ فِى الْقَضا
اُمْسِكَ الْمَطَرُ مِنَ السَّما، وَ إ ذا ظَفَرَتِ الذِّمَةُ نُصِرُ
الْمُشْرِكُونَ عَلَى الْمُسْلِمينَ) وسائل الشيعة ، ج 8 ، ص 13.(
هنگامى كه چهار چيز در
جامعه شايع و رايج گردد چهار نوع بلا و گرفتارى پديد آيد: چنانچه زنا رايج گردد
زلزله و مرگ ناگهانى فراوان شود. چنانچه زكات و خمسِ اموال پرداخت نشود حيوانات
اهلى نابود شود. اگر حاكمان جامعه و قُضات ستم و بى عدالتى نمايند باران رحمت
خداوند نمى بارد. و اگر اهل ذمّه تقويت شوند مشركين بر مسلمين پيروز
آيند.
حضرت رسول اکرم (ص) فرمود: هر کس این خصلت ها را بجا آورد وارد بهشت می شود:
1- چون خواستید خبری بگویید دروغ نگویید.
2- خلف وعده نکنید.
3- چشمان خود را از نگاه به نا محرم نگه دارید.
4- به مردم آزار واذیت نرسانید.
5- خواندن نمازهای پنج گانه وگرفتن روزه.
6- پرداخت زکات.
7- اطاعت از امامان خود.
8- خیانت در امانت نکنید.
ساعتی بعد پدر و مادر دختر آمدند. زن و شوهر نگاهی به همدیگر انداختند.
اشک در چشمان زن جمع شده بود و در این حال گفت: نمیتونم ببینم که پدر و مادرم پشت در باشند و در را روشون باز نکنم.
شوهر چیزی نگفت ، و در را برویشان گشود.اما این موضوع را پیش خودش نگه داشت.
سالها گذشت خداوند به آنها چهار پسر داد. پنجمین فرزندشان دختر بود.
برای تولد این فرزند ، پدر بسیار شادی کرد و چند گوسفند را سر برید و میهمانی مفصلی داد.
مردم متعجبانه از او پرسیدند:علت اینهمه شادی و میهمانی دادن چیست ؟
مرد به سادگی جواب داد:
چون این همون کسی است که در را برویم باز میکنه.
منبع:مکارم الاخلاق
اي معلم ياد وهم نامت بخير
ياد درس آب وبابايت بخير
فَحَقّ أُمّكَ
فَأَنْ تَعْلَمَ أَنّهَا حَمَلَتْكَ حَيْثُ لَا يَحْمِلُ أَحَدٌ أَحَداً وَ
أَطْعَمَتْكَ مِنْ ثَمَرَةِ قَلْبِهَا مَا لَا يُطْعِمُ أَحَدٌ أَحَداً وَ أَنّهَا
وَقَتْكَ بِسَمْعِهَا وَ بَصَرِهَا وَ يَدِهَا وَ رِجْلِهَا وَ شَعْرِهَا وَ
بَشَرِهَا وَ جَمِيعِ جَوَارِحِهَا مُسْتَبْشِرَةً بِذَلِكَ فَرِحَةً مُوَابِلَةً
مُحْتَمِلَةً لِمَا فِيهِ مَكْرُوهُهَا وَ أَلَمُهَا وَ ثِقْلُهَا وَ غَمّهَا حَتّى
دَفَعَتْهَا عَنْكَ يَدُ الْقُدْرَةِ وَ أَخْرَجَتْكَ إِلَى الْأَرْضِ فَرَضِيَتْ
أَنْ تَشْبَعَ وَ تَجُوعَ هِيَ وَ تَكْسُوَكَ وَ تَعْرَى وَ تُرْوِيَكَ وَ تَظْمَأَ
وَ تُظِلّكَ وَ تَضْحَى وَ تُنَعّمَكَ بِبُؤْسِهَا وَ تُلَذّذَكَ بِالنّوْمِ
بِأَرَقِهَا وَ كَانَ بَطْنُهَا لَكَ وِعَاءً وَ حَجْرُهَا لَكَ حِوَاءً وَ
ثَدْيُهَا لَكَ سِقَاءً وَ نَفْسُهَا لَكَ وِقَاءً تُبَاشِرُ حَرّ الدّنْيَا وَ
بَرْدَهَا لَكَ وَ دُونَكَ فَتَشْكُرُهَا عَلَى قَدْرِ ذَلِكَ وَ لَا تَقْدِرُ
عَلَيْهِ إِلّا بِعَوْنِ اللّهِ وَ تَوْفِيقِهِ (رساله حقوق امام سجاد (ع) – حق
مادر)
حق مادرت اين است كه
بدانى او از تو را چنان نگهداري کرده كه كسى ديگرى را بدان گونه نگهداري نکند و از
ميوه دل خود تو را چنان خورانده كه هيچ كس ديگرى را بدان سان نخوراند و به راستى تو
را به گوش و چشم و دست و پاى و پوست و تمام اندامهايش (به تمام وجود خود) نگهدارى
كرده و بدين نگهدارى به خوشرويى و دلشادى مواظبت در پيوسته و هر ناگوارى و درد و
گرانى و نگرانى (دوران باردارى را) تحمل كرده چنانكه دست تطاول (آفات) را از تو دور
ساخته و تو را بر زمين نهاده و خرسند بوده است كه تو سير باشى و او خود گرسنه ماند
و تو جامه پوشى و او برهنه باشد و تو را سيراب كند و خود تشنه ماند و تو را در سايه
دارد و خود زير آفتاب باشد و با بيچارگى خود تو را نعمت بخشد و با بيخوابى خود تو
را لذت خواب چشاند و شكمش ظرف هستى تو بوده و دامنش پرورشگاهت و سينه اش چشمه نوشت
و جانش نگهدارت، سرد و گرم دنيا را براى تو و به خاطر تو چشيده است پس به قدرشناسى
از اين همه او را سپاس گزار، و اين قدردانى را نتوانى جز به يارى و توفيق
خداوند.
«آدم و حوا در كنار هم نشسته بودند كه جبرئيل به نزدشان آمد و آنان را همراه خود به داخل قصرى از طلا برد، در آنجا تختى از ياقوت قرمز بود و بالاى آن تخت قبه اى بود نورافشان، و در ميان آن قبه چهره اى غرقه در نور، كه تاجى بر سر نهاده و دو گوشوار از لؤلؤ در گوشش، و گردنبندى از نور بر گردنش آويخته بود. هر دو از نورانيت حيرت انگيز آن تمثال در شگفت شدند به حدى كه حضرت آدم زيبائى همسرش حوا را فراموش نمود (زيرا شاهد يك زيبائى بی سابقه و حسن بی نظيرى بود)، لذا روى به جبرئيل كرد و پرسيد اين صورت كيست؟ جبرئيل گفت: اين فاطمه است، و آن تاجش احمدنما، گردنبندش حيدرنما و دو گوشوارش نشانگر حسن و حسين اوست. آنگاه حضرت آدم سر خويش را به سوى قبه نور بلند كرد، و در آنجا اين پنج اسم را با خط نور نوشته ديد:
من محمودم و اين محمد است، من اعلى هستم و اين على است، من فاطرم و اين فاطمه است، من محسنم و اين حسن است، و احسان از من است و اين حسين است.
پس از بناي مسجدالنبي، ياران پيامبر (ص) در اطراف مسجد براي خود خانههايي ساخته بودند كه يكي از درهاي آنها رو به مسجد باز ميشد. پيامبر گرامي به فرمان خدا دستور داد كه تمام درهايي كه به مسجد باز ميشد، ببندد، جز در خانه علي بن ابي طالب را. اين مطلب بر بسياري از ياران رسول خدا (ص) گران آمد، از اين رو پيامبر اكرم (ص) بر منبر رفت و چنين فرمود:
از این کوچه نخواهم رفت
به نام تو سر این کوچه سر چشمه است
شکیبایی چشمان مرا هر صبح میشوید
سپیدهدم برایم باز، نان تازه آوردی تو با مایی!
دل شب، نسخهام را چفیهات پیچید
هوای تو دوباره از نفستنگی نجاتم داد
سحرگاهان که از تکرار سرخ سرفهها خون گریه میکردم، برایم آب آوردی
همین لیوان بالای سرم میگفت، با مایی!
چروک دستهایم را به تسبیح نماز صبح بوسیدی
نپرسیدی که با من چاک چاک زخمهای تو چهها کرده؟
چه اسراری است که حتی در بهشت آسمانها هم
نوازشهای مادر رنگ و بوی دیگری دارد؟!
سعيد حدادیان
